İkinci Adam Yayınları BİR ÖMÜR BÖYLE GEÇTİ - YAŞAR ZIRHLIOĞLU

“Hamile kadının doğumu yakın. ; Kadın, hasta hâlsiz ve çaresizdir. ; Her şey tamam, köylü ve hamile eşi sıkıca tutunurlar halatlara. ; Bütün umutlar bu halata bağlı. ; Halatın bir ucunda yaşam, öte ucunda ölüm vardır. ; Bu halat ölümle yaşam arasındaki tek bağdır. ; Azgın suların üzerindeki halatın ucunda karı koca ve dünyaya gelmek için Zap’ı aşmaya çalışan anne karnındaki bir bebek. ; Zeyno kadın, içine doğmuşçasına, kocasından son bir istekte bulunur. ; Zeyno, korkudan titremekte ve kocasına sarılıp tutunarak, “Ölmeden buradan karşıya geçebilirsek çocuğumun ismini Umut koyalım” der ve “Ya Allah” diyerek halatlara sıkıca sarılırlar. ; Karşıya geçmeye çalışırlar. ; Zap’ın ortasında iken dengeleri bozulur, ne kadar çabalasa da ip ellerinden kayar ve Zap’ın azgın sularına düşerler. ; Zap’ın azgın suları arasında kaybolup giderler. ; Umutları, doğmamış Umut’la birlikte suya gömülür. ; Halat için sıra bekleyen iki üç köylünün yapacağı hiçbir şey yoktur. ; Ağıt yakmaktan, ardından bağırıp çağırmaktan başka. ; Ellerini dizlerine vura vura Kürtçe ağıtlar yakılır. ; Ağıtların yankıları dağları taşları inletir. ; Zap delirmiştir. ; Umut tükenmiştir. ; Umut’un, umutları çılgın sulara gömülmüştür. ; Zap azgın ve gaddardır. ; Acımasızca alıp götürür onları. ; Zeyno’nun doğmamış, Umut bebeğinin umutlarını yutar ve yok eder.”;