İkinci Adam Yayınları GÖLGEDE BÜYÜMEK - ESRA ATLILAR - 2. BASKI

<div id="rich-content-wrapper"> <div> <p> </p> <div> Bazı kadınlar yaşarken konuşamaz. Hayat onların sesini erken alır. Önce çocukluklarından eksiltir, <br> </div> <p> </p> <div> sonra gençliklerinden, sonra hayallerinden… Ve geriye herkesin güçlü sandığı ama aslında sessizce <br> </div> <p> </p> <div> tükenen bir ömür kalır. <br> </div> <p> </p> <div> Ben çocukken bunun adını koyamıyordum. O yıllarda bana sıradan gelen birçok şeyin aslında büyük <br> </div> <p> </p> <div> fedakârlıklar olduğunu bugün anlıyorum. Çünkü bazı kadınlar hayatlarını büyük cümlelerle değil, <br> </div> <p> </p> <div> küçük vazgeçişlerle yaşarlar. Bir kadının kendi içinden vazgeçerek ailesine tutunmasının ne demek <br> </div> <p> </p> <div> olduğunu ilk kez anneannemde gördüm. Ben bugün geriye dönüp baktığımda, ziyan olmuş gibi <br> </div> <p> </p> <div> görünen bir hayatın içinde aslında çok büyük bir direnç görüyorum. <br> </div> <p> </p> <div> Ağrı Dağı’nın eteğindeki köyden Büyükada’ya uzanan bu hikâye yalnızca yaşanmadı; bir sonraki <br> </div> <p> </p> <div> kuşağın diline dönüştü… Onların sustuğu yerde ben yazıyorum. Onların yarım bıraktığı yerde ben <br> </div> <p> </p> <div> tamamlamaya çalışıyorum. Onların içinde kalmış cümleler benim kalemimde yer buluyor. <br> </div> <p> </p> <div> Belki bu kitap biraz da bu yüzden yazıldı. Bir hayatın ziyan olmadığını göstermek için. Çünkü bazı <br> </div> <p> </p> <div> hayatlar kendileri için tamamlanmaz; kendilerinden sonra gelenlere yol olur. <br> </div> <p> </p> <div> Ben bugün kendi yoluma bakarken, geride bana bırakılmış suskun bir kuvvet görüyorum. <br> </div> <p> </p> <div> Ve biliyorum: <br> </div> <div> <span><span><span>Bazı kadınlar görünmeden yaşar ama nesiller boyunca iz bırakır</span></span></span> <br> </div> </div> </div>