İkinci Adam Yayınları MENEKŞELER DİYARI - HATİCE DABAK

Gözlerimi aniden açtım. ; İşte karşımdaydı.Yirmi beş yaşındaydı. ; Gözleri firuze taşı gibi parlak ve canlıydı. ; Güneş yanığıcildi, onu en son gördüğüm gibiydi. ; “Merhaba,” dedi. ; Sesini hâlâ çokiyi kullanıyordu. ; Tıpkı bir aktör gibi. ; Kalbim, bağından kurtulmaya çalışanbir yılkı atı gibi göğüs kafesimi delip geçmek istiyordu. ; “Merhaba.” dedim. ; Ben de henüzyirmi yaşımdaydım. ; Ayağa kalkarken kucağımda duran ‘Rüzgârlı Bayır’ yere düştü.Almak için eğildiğimde Mehmet’in kitabın ucundan tuttuğunu gördüm. ; Başımıkaldırdım ve yıllar sonra dudaklarımız tekrar birleşti. ; İlk öpücük gibiydi.Sıcak ve yumuşak dudaklarından kuru meyvelerin tadını alıyordum. ; Başladığımızyerdeydik. ; Hiç gitmemiş gibi. ; Hiç bitmemiş gibi. ; Sarıldık birbirimize… “Çok beklettin beni.” dedi.Sözlerinde sitem değil özlem vardı.;