İkinci Adam Yayınları Ölürse Yer Beğensin Kalırsa El Beğensin

Benim gibi yarı ev kadını, sıradan bir öğretim üyesinin anıları ne işe yarar, kim okur diyordum; Fakat bir yerde okumuştum; “Köşedeki bakkal bile anılarını yazsa ülkedeki toplumsal ve ekonomik değişmenin perspektifi ortaya çıkar; ” diyordu yazar; Yazmak bir şey değil de insan güzel anılar yazmak istiyor; 12 Mart döneminde gözaltına alınıp Mamak, Sarıkışla’ya götürüldüğümde tahliye edilirken bir albay: “Üzülmeyin ilerde torunlarınıza anlatacak anılarınız oluyor işte; ” demişti; Ben de: “Ben torunlarıma güzel anılar anlatmak isterim; ” demiştim; Ne yazık ki benim anılarım çok pembe değil; Nasıl olsun ki? En güzel yıllarımız İkinci Dünya Savaşı’yla geçti; Onun için bu anıları Nüfus kağıtlarında “Ekmek karnesi verilmiştir” damgası bulunan kuşağıma armağan ediyorum; Nadire Yüksekışık (Atal) şubat 1928’de Mersin’de doğdu; Tarsus’ta başladığı ilkokul eğitimini Erzincan’da tamamladı; 1939 Erzincan depremi dolayısıyla ortaokul eğitimine bir yıl ara verdi; 1940’da Adana Kız Lisesi’nde yeniden ortaokula başladı; 1942’de annesini kaybettiğinden yatılı olarak aynı okula devam etti; 1946’da orta öğretimini bitirip Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi’ne kimya öğrencisi olarak kaydoldu; 1951’de mezun olup Elazığ lisesine kimya öğretmeni olarak atandı; 1953’de Mesut Yüksekışık ile evlendi, eş durumundan dolayı Burdur Lisesi’nde kimya öğretmenliğine devam etti; 1958’de istifa ederek Anadolu Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya bölümüne asistan olarak girdi; Serbest organik radikaller kimyası üzerine doktora tezi çalışmasıyla 1965’de Dr; unvanını aldı; 1967 yılında NORAD bursu kazanarak Norveç’te organik fosfor bileşikleri konusunda doçentlik tezini hazırlayıp 1970’de Doçent oldu; 1976’da British Council bursu ile South Hampton Üniversites’inde böcek feremonları sentezleri üzerine çalışmalar yaptı; 1980’de Profesör oldu; Hâlen dul ve iki çocuk annesidir; (Tanıtım Bülteninden) );