Son birkaç yıliçerisinde tam yirmi yedi hayata konuk oldum ben. İyileşmemiş, irin doluyaraları olan yirmi yedi kişinin hayatını ziyaret ettim ve itiraf etmeliyim kihepsi de çok zor ziyaretlerdi.
Bu hayatlarayaptığım ziyaretlerin ardından kimi gün bir kaldırımın kenarına oturupağladım, bana hik yesini anlatan kişinin yanında ağlayamadığım için. Eğero an o kaldırım kenarına oturup ağlamasaydım, ağlayarak içimi birazrahatlatmasaydım yoluma devam edemeyecektim. Kimi gün ise hayat ziyaretleriminbirinden dönerken evimin yolunu karıştırdım. Duyduklarım beni o kadaretkilemişti ki kendi evimin yolunu bulmakta zorlandım. Bir ziyaretiminardından ise tam on iki gün boyunca evden hiç çıkmadım. Bu on iki günde hiçyazı yazmadım, hiçbir şey okumadım, hiçbir şey izlemedim, sandviç dışındaherhangi bir şey yapıp yemedim, ailemle yaptığım günlükHer şey yolunda, hayattayım. konuşması dışında kimseile konuşmadım. Bu on iki gün boyunca sadece şunu düşündüm:Bu kadar acıya dayanmak nasılmümkün olabilir?
Okurlar bana,Yeni kitabınızın konusu ne olacak? diye sorduğu zaman onlara hep şu yanıtı verdim:Toplumsal bir yara. Fakat bu cevabım bazen yanlışanlaşıldı. Toplumsal yara dediğim zaman birçok kişinin aklına,savaş, ekonomi, siyaset gibikonular geldi. Oysaki ben bunlardan hiçbirini kastetmemiştim.
Peki, benimkastettiğim toplumsal yara neydi? Cevap veriyorum: Benim bahsettiğimtoplumsal yara şuydu:babayaraları. Bana bu yirmi yedi kişi ne mi anlattı? Cevap veriyorum:Babalarından aldıkları yaraları anlattılar. Peki, bana kitabımın konusu sorulduğunda ben neden "konusutoplumsal bir yara cevabınıverdim? Cevap veriyorum: Çünkü bu toplumda babası tarafından sevilmeyen,istenmeyen, dışlanan, acı çeken çok fazla çocuk var. Yoksa siz,Bizim toplumumuzda baba figürübiraz sert bir mizaca sahip sadece. Bir baba çocuğunu sevmez olur mu hiç?Sevgisini göstermiyordur. diye mi düşünüyorsunuz? Üzgünüm ama bu düşünceniziçürütecek çok fazla şey dinledim.
">
Son birkaç yıliçerisinde tam yirmi yedi hayata konuk oldum ben. İyileşmemiş, irin doluyaraları olan yirmi yedi kişinin hayatını ziyaret ettim ve itiraf etmeliyim kihepsi de çok zor ziyaretlerdi.
Bu hayatlarayaptığım ziyaretlerin ardından kimi gün bir kaldırımın kenarına oturupağladım, bana hik yesini anlatan kişinin yanında ağlayamadığım için. Eğero an o kaldırım kenarına oturup ağlamasaydım, ağlayarak içimi birazrahatlatmasaydım yoluma devam edemeyecektim. Kimi gün ise hayat ziyaretleriminbirinden dönerken evimin yolunu karıştırdım. Duyduklarım beni o kadaretkilemişti ki kendi evimin yolunu bulmakta zorlandım. Bir ziyaretiminardından ise tam on iki gün boyunca evden hiç çıkmadım. Bu on iki günde hiçyazı yazmadım, hiçbir şey okumadım, hiçbir şey izlemedim, sandviç dışındaherhangi bir şey yapıp yemedim, ailemle yaptığım günlükHer şey yolunda, hayattayım. konuşması dışında kimseile konuşmadım. Bu on iki gün boyunca sadece şunu düşündüm:Bu kadar acıya dayanmak nasılmümkün olabilir?
Okurlar bana,Yeni kitabınızın konusu ne olacak? diye sorduğu zaman onlara hep şu yanıtı verdim:Toplumsal bir yara. Fakat bu cevabım bazen yanlışanlaşıldı. Toplumsal yara dediğim zaman birçok kişinin aklına,savaş, ekonomi, siyaset gibikonular geldi. Oysaki ben bunlardan hiçbirini kastetmemiştim.
Peki, benimkastettiğim toplumsal yara neydi? Cevap veriyorum: Benim bahsettiğimtoplumsal yara şuydu:babayaraları. Bana bu yirmi yedi kişi ne mi anlattı? Cevap veriyorum:Babalarından aldıkları yaraları anlattılar. Peki, bana kitabımın konusu sorulduğunda ben neden "konusutoplumsal bir yara cevabınıverdim? Cevap veriyorum: Çünkü bu toplumda babası tarafından sevilmeyen,istenmeyen, dışlanan, acı çeken çok fazla çocuk var. Yoksa siz,Bizim toplumumuzda baba figürübiraz sert bir mizaca sahip sadece. Bir baba çocuğunu sevmez olur mu hiç?Sevgisini göstermiyordur. diye mi düşünüyorsunuz? Üzgünüm ama bu düşünceniziçürütecek çok fazla şey dinledim.
">
Son birkaç yıliçerisinde tam yirmi yedi hayata konuk oldum ben. İyileşmemiş, irin doluyaraları olan yirmi yedi kişinin hayatını ziyaret ettim ve itiraf etmeliyim kihepsi de çok zor ziyaretlerdi.
Bu hayatlarayaptığım ziyaretlerin ardından kimi gün bir kaldırımın kenarına oturupağladım, bana hik yesini anlatan kişinin yanında ağlayamadığım için. Eğero an o kaldırım kenarına oturup ağlamasaydım, ağlayarak içimi birazrahatlatmasaydım yoluma devam edemeyecektim. Kimi gün ise hayat ziyaretleriminbirinden dönerken evimin yolunu karıştırdım. Duyduklarım beni o kadaretkilemişti ki kendi evimin yolunu bulmakta zorlandım. Bir ziyaretiminardından ise tam on iki gün boyunca evden hiç çıkmadım. Bu on iki günde hiçyazı yazmadım, hiçbir şey okumadım, hiçbir şey izlemedim, sandviç dışındaherhangi bir şey yapıp yemedim, ailemle yaptığım günlükHer şey yolunda, hayattayım. konuşması dışında kimseile konuşmadım. Bu on iki gün boyunca sadece şunu düşündüm:Bu kadar acıya dayanmak nasılmümkün olabilir?
Okurlar bana,Yeni kitabınızın konusu ne olacak? diye sorduğu zaman onlara hep şu yanıtı verdim:Toplumsal bir yara. Fakat bu cevabım bazen yanlışanlaşıldı. Toplumsal yara dediğim zaman birçok kişinin aklına,savaş, ekonomi, siyaset gibikonular geldi. Oysaki ben bunlardan hiçbirini kastetmemiştim.
Peki, benimkastettiğim toplumsal yara neydi? Cevap veriyorum: Benim bahsettiğimtoplumsal yara şuydu:babayaraları. Bana bu yirmi yedi kişi ne mi anlattı? Cevap veriyorum:Babalarından aldıkları yaraları anlattılar. Peki, bana kitabımın konusu sorulduğunda ben neden "konusutoplumsal bir yara cevabınıverdim? Cevap veriyorum: Çünkü bu toplumda babası tarafından sevilmeyen,istenmeyen, dışlanan, acı çeken çok fazla çocuk var. Yoksa siz,Bizim toplumumuzda baba figürübiraz sert bir mizaca sahip sadece. Bir baba çocuğunu sevmez olur mu hiç?Sevgisini göstermiyordur. diye mi düşünüyorsunuz? Üzgünüm ama bu düşünceniziçürütecek çok fazla şey dinledim.
<div id="rich-content-wrapper">
<div>
<p> </p>
<div>
<span> <span> <span>Son birkaç yıliçerisinde tam yirmi yedi hayata konuk oldum ben. İyileşmemiş, irin doluyaraları olan yirmi yedi kişinin hayatını ziyaret ettim ve itiraf etmeliyim kihepsi de çok zor ziyaretlerdi.</span> </span> </span>
<br>
</div>
<span> </span>
<p> </p>
<div>
<span> <span> <span>Bu hayatlarayaptığım ziyaretlerin ardından kimi gün bir kaldırımın kenarına oturupağladım, bana hik yesini anlatan kişinin yanında ağlayamadığım için. Eğero an o kaldırım kenarına oturup ağlamasaydım, ağlayarak içimi birazrahatlatmasaydım yoluma devam edemeyecektim. Kimi gün ise hayat ziyaretleriminbirinden dönerken evimin yolunu karıştırdım. Duyduklarım beni o kadaretkilemişti ki kendi evimin yolunu bulmakta zorlandım. Bir ziyaretiminardından ise tam on iki gün boyunca evden hiç çıkmadım. Bu on iki günde hiçyazı yazmadım, hiçbir şey okumadım, hiçbir şey izlemedim, sandviç dışındaherhangi bir şey yapıp yemedim, ailemle yaptığım günlük</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>Her şey yolunda, hayattayım. konuşması dışında kimseile konuşmadım. Bu on iki gün boyunca sadece şunu düşündüm:</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>Bu kadar acıya dayanmak nasılmümkün olabilir? </span> </span> </span>
<br>
</div>
<span> </span>
<p> </p>
<div>
<span> <span> <span>Okurlar bana,</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>Yeni kitabınızın konusu ne olacak? diye sorduğu zaman onlara hep şu yanıtı verdim:</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>Toplumsal bir yara. Fakat bu cevabım bazen yanlışanlaşıldı. Toplumsal yara dediğim zaman birçok kişinin aklına,</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>savaş, ekonomi, siyaset gibikonular geldi. Oysaki ben bunlardan hiçbirini kastetmemiştim.</span> </span> </span>
<br>
</div>
<span> </span>
<p> </p>
<div>
<span> <span> <span>Peki, benimkastettiğim toplumsal yara neydi? Cevap veriyorum: Benim bahsettiğimtoplumsal yara şuydu:</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>babayaraları. Bana bu yirmi yedi kişi ne mi anlattı? Cevap veriyorum:</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>Babalarından aldıkları yaraları anlattılar. Peki, bana kitabımın konusu sorulduğunda ben neden "konusu</span> </span> </span>
<span> </span>
<span> <span> <span>toplumsal bir yara cevabınıverdim? Cevap veriyorum: Çünkü bu toplumda babası tarafından sevilmeyen,istenmeyen, dışlanan, acı çeken çok fazla çocuk var. Yoksa siz,</span> </span> </span>
<span> <span> </span> </span>
<span> <span> <span>Bizim toplumumuzda baba figürübiraz sert bir mizaca sahip sadece. Bir baba çocuğunu sevmez olur mu hiç?Sevgisini göstermiyordur. diye mi düşünüyorsunuz? Üzgünüm ama bu düşünceniziçürütecek çok fazla şey dinledim.</span> </span> </span>
<br>
</div>
<div>
<br>
</div>
</div>
</div>
Ürün çok güzel yumuşacık bir kumaşı var boyu ideal sadece çizli renk kahve rengi diye almıştım hardal sarısına gibi rengi ama gayet uyumlu oldu hoşumuza gitti
Bu ürüne henüz yorum yazılmadı. İlk yorumu yazmak ister misin?
Yorum Yaz