Sokak Kitapları Yayınları Bir Ömürde Dört Mevsim - Selma Engür Kaya

<div id="rich-content-wrapper"> <div> <p align="left"> <span> <span> </span></span></p> <div> Yeni yıldan henüz çıkmışız; soğuk, karlı bir hava. Küçükyalı’daEsmen Apartmanı’ndayız. Şubat’ın 6’sı. O gün biraz geç uyanmıştım. Kalkıpsalona geçtiğimde eşimde bir tuhaflık hissettim. Baktım, televizyonizliyor. <span> </span>Haberlerde uçurumdan aşağıdevrilen bir otobüsün enkaz görüntüleri var; insanlar oradan orayakoşturuyorlar. Ekranın altında da ölenler ve yaralılar hakkında yazılı bilgigeçiyor. <br> </div> <p align="left"> <span> <span> </span></span></p> <div> Bir an eşimin sabah sabah neden bu haberi izlediğine anlamveremedim. Ülkede her gün kötü şeyler oluyordu, her birini aynı dikkatleizlemezdi. <br> </div> <p align="left"> <span> <span> </span></span></p> <div> <br> </div> <p align="left"> <span> <span> </span></span></p> <div> Hasan beni görünce yaklaştı ve mümkün olduğunca sakin bir tonlamaile “Gel şöyle bir otur,” dedi. Yüzüne baktım, bir tuhaflık vardı. Kötü birşeyler olduğunu hissettim. <span> </span>“Şimdi sanabir şey söyleyeceğim ama lütfen panik yapma,” dedi. Sanki bu cümleyi duyuncasakin kalmak mümkünmüş gibi. Bir şeyi yavaş söylemek ayrı travmatize ediyorinsanı, birdenbire söylemek ayrı. <br> </div> <p align="left"> <span> <span> </span></span></p> <div> <br> </div> <p align="left"> </p> <div> <span> <span>O an Hasan en iyi bildiği kestirme yoldan gidiyordu.</span> </span> <br> </div> <div> <br> </div> </div> </div>